Vijf, zes, twee, twee, drie.
Nee, nee, nee.
Ik snap niet waarom je het niet begrijpt.
Het is: spring.
Je was hier, ging naar daar,
het is hier.
Hier moet je draaien.
Het is hier. Wat doe je daar?
Blijf op deze lijn.
Kom op, vijf, zes, zeven, acht.
Eén, twee, drie, vier, spring, spring.
Eén, twee... vijf, zes, zeven, acht.
Eén, twee, drie, vier, vijf, zes, zeven, acht.
Ayanna, ga zitten. We verspillen tijd met jou.
Kom, meisjes.
Oké, Ayanna, nu mag je komen.
Haast je, een beetje sneller.
Oké, kan dat nog een keer?
Kom op, rustig.
Laatste poging, Ayanna.
Als het nu niet lukt, dan nooit.
Concentreer je. Concentreer je.
Pas op.
Stop. Stop. Stop de auto.
Ben je gek, man?
Stop de auto.
Wat doe je nu, man?
- Zet de auto aan de kant. Stop.
Aan de kant.
Wat doe je nu, man?
Uitstappen.
Waar is de buit?
Vergeet de buit. Uitstappen.
Wat doe je nu?
Wat doe je nu, man?
Meisje, alsjeblieft, sterf niet.
Niet sterven. Word wakker, alsjeblieft.
We zijn bijna bij het ziekenhuis.
Twee minuten.
Uit de weg.
Is er iemand? Dokter, alsjeblieft. Help.
Help haar, alsjeblieft. Help haar.
Dokter.
Het is heel ernstig.
Verpleegster, help haar, alsjeblieft.
Dokter?
Ga haar alsjeblieft helpen.
Daarom wil ik een film maken
over jouw verhaal,
jouw leven en dat van haar.
Het wordt een moderne Romeo en Julia.
Romeo en Julia?
Wie zijn dat?
Het mooiste liefdesverhaal
dat ooit geschreven werd.
Maar wie bent u?
Ik ben regisseur. Ik maak films.
Romeo en Julia.
Ik noem het liever Julia en Romeo.
Hoe heet je Ook weer?
Heb ik dat niet gezegd? - Nee.
Alice.
Dag, Alice. - Dag, Antoine.
Ken je mij? - Ik dacht dat ik je herkende.
Ben je daarom meegekomen?
Ik weet het niet. Misschien.
Heb je er geen spijt van?
Nee, dat valt wel mee. Geen spijt. - Goed dan.
Mag ik je een stomme vraag stellen?
Na wat we gedaan hebben, heb ik dat het liefst.
Waar hou je het meest van, behalve dan van je muziek, natuurlijk?
Van mezelf.
Van mezelf? Nee, toch? - Ja, toch.
O ja?
Het ergste is dat ik je geloof. - Het is ook zo.
Dat geldt ook voor iedereen. Daarom is liefde zo populair.
Alleen dan hou je meer van een ander dan van jezelf.
Maar ik heb plaats voor twee. Af en toe toch.
Dat is al goed nieuws. - En jij?
Waar hou jij het meest van?
Van de liefde.
In al haar vormen.
Heb je een geliefde? - Ja.
Zijn jullie al lang bij elkaar? - Ik ken hem van toen ik drie was.
Zolang al. - Geen man is sexyer dan mijn piano.
Dan wat? Mijn?
Mijn piano. - Mijn piano. O ja, mijn piano.
Je legt de lat heel hoog.
Speel je vaak in stations? - Ja. Ik hou van openbare piano's.
Ik heb voor het eerst mijn trein gemist. - Waarheen?
Naar een andere vrouw.
Je bent verzamelaar. - Het is mijn passie.
Ik ben een gepassioneerd verzamelaar. - Da's hetzelfde.
Pardon. Neem me niet kwalijk. - Ik begrijp het.
Ja? Ja, Rahul, ik heb je scenario.
Het spijt me. Ik heb overal spijt van.
Bedankt...
voor alles.
Excuseer me.
Hebt u een aspirine?
Wat is dat vliegtuig daar?
Dat is één van onze A380's, die één minuut voor ons vliegt.
Hij vliegt 600 meter lager, naar Singapore.
Hij volgt in het begin hetzelfde traject. Vrije tijd of werk?
Nee, geen vrije tijd, helaas. Het is voor de muziek van een film van Rahul Abhi.
Een belangrijk regisseur van de Indiase New Wave.
Een Bollywoodfilm? - Niet echt, nee.
Nee, het is eerder... een zwart-witfilm,
een 1:33, zo'n film... Hoe zeg je dat?
Een beetje saai. - Interessant.
Een film voor de festivals.
De man heeft wel een Oscar gewonnen. - Ach zo.
Ja. Ik ben tevreden.
Dames en heren, we krijgen turbulentie.
We vragen u zich naar uw plaats te begeven en uw gordel vast te maken.
Krijg ik nog een aspirientje? - Natuurlijk.
Alstublieft.
'Ho ritrovato il mio padre.' Ik heb mijn vader gevonden.
Hij verdwaalde in de mist. Wat deed hij daar? Hij speelde gitaar.
Wat vind je daarvan? Ik ben gek op jou. Ik ben zo gelukkig.
Kon mama ons vandaag maar zien.
Luister je? Kun je me goed horen? Alles goed?
Wil je met me trouwen?
Hoor je me nog?
Ik dacht dat je opgehangen had. Je zou nog durven.
Ik haal mijn bagage op. Tot zo. Ik bel je terug.
Kus. - Kus.
Wat is uw beroep?
Ik ben muzikant. Muzikant.
Genie. Muzikaal genie.
Bedankt. Hallo, Rahul.
Wat staat er op het programma? - Luister, ik zou graag beginnen...
met de opname van het hoofdthema. - Goed.
Met het grote orkest.
Daarna gaan we over naar de scène van de overval,
het liedje van de bezoekersruimte, en dan de choreografie
bij het verlaten van de gevangenis. - O ja, goed.
Maar in elk geval, in elk geval...
Svagata. Svagata. Welkom in India.
Namaste. - Namaste.
Hou je stuur vast. - Namaste. Ik hou het vast. Kijk.
Hier rij je niet, je ontwijkt ongevallen.
Het is een land van stuntmannen. - Ja.
Als je een apotheek ziet, stop dan even, want...
Wat scheelt er? - Ik heb hoofdpijn.
Heb je dat vaker? - Nee, sinds de vlucht.
Kan ik tot morgen rusten als we levend het hotel halen?
Nee, nee, we hebben vanavond wat te doen.
De ambassadeur geeft een grote receptie voor jou.
Verdomme. - Heel Mumbai zal er zijn.
Hier ben je een superster. Wist je dat?
O ja? - Ja, een superster.
Ja. Herhaal dat nog eens. - Nog eens?
Nee, herhaal het. Ben ik hier heel beroemd?
Ben ik heel beroemd? - Je bent heel beroemd.
Echt waar? Is je film echt gebeurd? - Absoluut.
Sanjay, je weet wel, de overvaller... Hij werd gearresteerd
bij het ziekenhuis.
Hij verkoos het leven van het meisje boven het geld.
En spelen zij zichzelf? De overvaller en het slachtoffer?
Het zijn ware goden geworden in India.
Daarom noem ik mijn film Julia en Romeo.
Slim van je. Je had ze ook Eva en Adam kunnen noemen.
Dat is mijn volgende film. - Ach zo.
Je moet de vrouw altijd vooropstellen.
Heb jij een liefje in Parijs? - Ik heb er één.
Ze is pianiste.
Zo. - Heel mooi.
Ze is heel mooi en ik voel me heel goed bij haar, want...
Ik weet niet waarom, maar als ik bij haar ben, heb ik het gevoel dat ik alleen ben.
Snap je? Het is niet gemeen bedoeld. Ze werkt me niet op de zenuwen.
En ik werk niet op haar zenuwen. Ik heb mijn...
Evenwicht gevonden?
Ze is zoals ik, maar met borsten. Ze is zoals ik, serieus.
We ergeren elkaar niet, niet slecht dus.
Het enige probleem is dat ze me ten huwelijk gevraagd heeft.
Ze heeft me gevraagd, een kwartier geleden.
Nee. - Jawel.
Op de luchthaven? - Ja.
Iedereen mag trouwen, maar voor mij is het niks.
Al die mensen hier op straat, hoe zien zij hun leven?
Hoe gaat dat?
Luister, ze leren bij. Het is hun eerste leven.
Lijden is de beste leerschool.
Het is een hele eer voor de Franse ambassade
om Antoine Abeilard hier welkom te heten.
Hij is een groot Frans componist, wereldvermaard,
en Oscar-winnaar voor de muziek van La Symphonie du Hasard in 2010.
Ik wil ook Rahul Abhi welkom heten,
groot regisseur van de Indiase New Wave.
Deze twee grote talenten werken samen om ons te plezieren.
We verheugen ons op de Frans-Indiase samenwerking, die ik graag wil huldigen.
Beste Antoine, welkom in India.
In dit land is alles mogelijk.
Hier hebben leven en dood een heel andere betekenis dan elders.
Het is uiteindelijk het land van...
Hoe zeg ik dat?
Van de eeuwigheid? - Bedankt.
In zekere zin het land van de eeuwigheid.
Beste Rahul, beste Antoine... - Pardon.
Ik wil graag het glas heffen op u allen.
Ik wil ook onze geweldige acteurs groeten, Ayanna en Sanjay,
onze nieuwe Romeo en Julia. - Julia en Romeo.
Ja, dat verandert de hele film.
Op Julia en Romeo. - Bravo.
Dus u bent mevrouw de ambassadrice. - Ja, iemand moet het doen.
Valt het mee? Verveelt u zich niet te erg op die etentjes?
Dat hangt af van wie er naast me zit. - Ja, natuurlijk.
En, hoe doe ik het? - Heel goed, perfect.
Hoe kiest u de films uit waarvoor u de muziek schrijft?
Daar ben ik niet slim genoeg voor. Dat doet mijn agent.
Wie is uw agent? - Mijn agent is...
Het klinkt gek, maar dat is het toeval. - U laat het lot dus beslissen?
Mijn talent is mijn geluk. Ik heb geluk.
Wat het lot betreft, geloof ik dat we altijd krijgen wat we verdienen
en dat alles wat ons overkomt, voor onze eigen bestwil is.
Het leven zit goed in elkaar en is je altijd een stapje voor.
We moeten allemaal ons persoonlijk dharma bereiken,
de kosmos niet verstoren. - Wat? Dharma?
Dat is de natuurlijke orde van alles. - Zijn dat Indiase theorieën?
Nee, het is mijn fundamenteelste, intiemste, diepste kijk op het leven.
Ik geloof dat alles een reden heeft.
Ik heb een geweldig boek, The Secret, over de kracht van positief denken.
Het is geweldig wat je met de kracht van gedachten kunt laten gebeuren.
Je moet nadenken. Ik praat met het universum.
Ik zeg: Universum, zorg dat dat gebeurt. Ja, zo praat ik met het universum.
Ik zeg: Universum, zorg dat dat gebeurt. Het motiveert me.
Gedachten... Lach er niet mee. U hebt nu ook gedachten.
Ze gaan de lucht in, verspreiden zich... Ze hebben kracht.
Alle gedachten botsen op elkaar, er zijn er miljarden in de wereld
en rond deze tafel.
Zeg: Oneindig universum, en het kan gebeuren.
Als ik een slechte gedachte heb, waar ik vanaf wil,
ga ik naar het toilet en spoel ik door.
Ik denk aan die gedachte en ik spoel ze in de riool.
Soms neem ik twee stukjes papier.
Ik teken twee rondjes en in één schrijf ik uw naam.
Ik schrijf iets op wat u heel graag wilt.
Ik knip het door en ik verbrand het in een asbak.
Tot ze tot as zijn vergaan. - Hebt u niks beters te doen?
U lacht mij uit. - Omdat ik het niet snap.
Sorry, het is mijn passie. - U zegt het heel goed.
Het spijt me. Voor u heeft het geen betekenis. U hebt niet die...
Denkt u dat het mij mankeert aan... - Spiritualiteit, ja.
U bent veel te pragmatisch. - Kan ik het in de winkel kopen?
India is de plaats van de spiritualiteit,
van het bovennatuurlijke, het land van de mythen,
van de goden, er zijn miljoenen verhalen. Dus...
Hebt u toevallig een aspirientje of zo? - Hebt u hoofdpijn? Ik vermoei u.
Nee, het komt niet door u. - Beleefd van u.
Ja, ik zat bij de scouts. De pijn klopt achter mijn ogen.
Zeg dan: Universum, neem mijn hoofdpijn weg.
Neem mijn hoofdpijn weg.
U moet met het universum praten. Het werkt.
Ik geloof u. - De kracht van gedachten.
Bent u getrouwd? - Nee, nog beter.
Pardon. Nog beter. Ik ben verliefd. Ja.
Dat is geweldig. Dat is heerlijk.
Hoe heet ze? - Alice.
Wat een mooie naam. Alice in Wonderland.
Zo stom, maar dat kwam plots bij me op.
Pardon. Het gebeurt vast vaker.
Het is mooi om je dat in te beelden, iets leuks.
Wat doet ze? - Ze is metselaar.
Ze is pianiste. Een heel goede pianiste. Na de opnames komt ze Ook.
Mooi.
Wat een geluk om kunstenaar te zijn. - Ja, ik had het niet gedacht.
Ik dacht dat ik vrijer zou zijn en toen dacht ik: Goed...
Dan is het gebeurd en het bevalt me wel heel erg.
Ik vind het leuk.
Ik kan het u zeggen, muziek is...
De muziek, dat...
Het zit u in het bloed.
De ambassadeur wordt al ongerust.
Wat wil dat zeggen? - Dat u kunstenaar bent.
Dan zwijgen ze wel. - Ja, sorry.
Ik snap het. - Ik wou laten zien
wat de beroemde Franse arrogantie is. - Daar bent u in geslaagd.
Ik maak gewoon plezier. Soms moet je jezelf een pleziertje gunnen.
Dat kent u toch ook, ambassadeur? - Ik ben heel blij dat...
Ik amuseer me. Ik dacht dat ik me zou vervelen.
Dat was ook de bedoeling. - Ik begrijp het heel goed.
Ik had het gezegd. - Het is leuk.
Mist u Frankrijk soms? - Helemaal niet.
Ik heb mijn plek hier gevonden. Ik heb...
Ik voel de nabijheid van de aarde, de sterren, het leven, de kosmos.
Van de spiritualiteit.
U voelt de nabijheid van de onzin.
Nee, het brengt me gewoon wat aan het lachen, excuseer me.
Ik zou me maar wat graag laten bekeren. - Ziet u niet overal de tekens?
Hierna moet ik een week uitrusten. Dit is wel heel veel informatie.
En hoe zit het met je antwoord op mijn vraag?
Ja, natuurlijk. Ik denk aan niks anders meer.
Het is een obsessie.
Denk dan maar nog goed na.
Nee, ik bedoel dat het antwoord me obsedeert.
Zullen we erover praten als jij hier bent? Dat is beter. Ik ben moe.
Goed. Ik hou van jou.
Hé, ik hou van jou. - Ik ook van jou.
Je ergert me, maar ik hou toch van je.
Kus. Welterusten.
Goedenavond. - Goedenavond.
Mag ik binnenkomen?
Ja, natuurlijk.
Wat is er aan de hand? - Het zit zo...
Blijkbaar heb ik de hele avond naar u gekeken.
Ja, en dan?
Mijn man is enorm jaloers geworden.
Verdorie, zeg.
Dat spijt me. - Mag ik gaan zitten?
Hij zei me:
Je bleef maar naar hem kijken. Hoepel op.
Als je hem zo knap vindt, ga dan naar hem toe.
Dus hier ben ik. Hij heeft me eruit gegooid.
In het leven heb je wat je zegt en wat je denkt.
Dat is een beetje... - Nee.
Je hebt wat we zeggen en wat we durven te zeggen.
Waar denkt u nu aan?
Dat dit een absurde situatie is, dat ik hoofdpijn heb en wil slapen.
Waaraan dacht u tijdens het eten? U hebt me niet alles gezegd.
Moet ik u alles zeggen? - Ja, ga uw gang.
Ik heb me afgevraagd...
Zou zij haar man soms bedriegen?
Is ze goed in bed?
Houdt ze van anaal? - Ach zo.
Ja, maar op de oevers van de Ganges.
Dat was alles wat ik u niet durfde te vragen.
Ik vroeg me af of u zin had om me te strelen.
U gaat er meteen voor.
Ik ben er net uit gegooid.
Akkoord, maar nu bent u me te snel af. Meestal wil ik...
U jaagt graag.
Ik moet werken, maar u harpoeneert me nu.
Het is goed om eens te wisselen. - Het is niet onaangenaam.
Maar ik... - Ik vond het opwindend.
Weet u zeker dat dit geen droom is? - Ja.
Hoe laat beginnen de opnames?
Wat? - Hoe laat zijn de opnames?
Om tien uur. - Tien uur.
Alles in orde met u?
Goed...
Antoine? - Ja, Laurent.
Dat was heel goed, maar vertraag een beetje voor de piano invalt.
Goed.
En het hout?
Hoor je het hout? - Dat mag wat harder.
Het hout mag wat harder. En zorg dat de overgangen synchroon zijn.
Het was wat laat, vooral bij de close-ups.
Oké, en mogen de violen wat aanzwellen met het thema?
Ja. - Expressiever?
Een beetje expressiever.
Alles goed? - Ja. Prachtig.
Mijn man excuseert zich. Hij kon niet komen, dus ben ik alleen.
Iedereen was in zijn nopjes met de avond.
Iedereen mocht u, vooral de ambassadeur van Rusland.
O ja? Excuseer me. - Ga uw gang.
Ja? Pardon. - Vanaf het begin?
Ja, we verbeteren de coda, maar van het begin.
Van het begin. Vanaf het begin.
Ik heb vannacht van u gedroomd. - O ja? En wat deed ik dan?
U kwam mijn kamer binnen omdat uw man jaloers was.
Nee, hij was niet jaloers. - Des te beter.
Integendeel.
Dat is gek, want u was heel...
U leek overstuur en heel beslist. - O ja?
Ik wou u troosten en straffen. Gek, hè? - Heel gek.
Hier zijn de meeste chapatiwesterns gedraaid.
Wat? Chapati? Spaghettiwesterns? - Chapati is het Indiase brood.
Ja. Namaste.
Goed, bedankt. Ik weet niet hoe ik u hiervoor kan bedanken.
Wilt u niet samen met ons lunchen? We eten snel iets en gaan door.
Ik wil u niet tot last zijn.
Is het pikant? Tja, we zijn in India.
Maar gratis. - In de ambassade ook.
Ik heb niks anders beweerd.
Antoine, mevrouw...
Ik stel u voor aan mijn goede vrienden
en supersterren Priyanshu en Kalki.
Aangenaam.
Mevrouw van de ambassadeur
en Antoine Abeilard.
U bent mooi. - Bedankt.
Ja, prachtig. Heel mooi. - U ook.
Bedankt. - Bravo. Smakelijk.
Mooi haar. - Het is niet echt.
Waar zitten we? - Maakt niet uit. In de kiosk.
Ik kom zo bij u.
Ik hou van dit artistieke milieu. Eens wat anders.
Dat kan ik me voorstellen.
U zit toch niet altijd in de ambassade. - Nee, ik ga ook wel uit.
Als ik niet op reis zou gaan,
zou ik elke dag naar uw opnames komen.
Gaat u op reis?
Ja, tenminste... zo kun je het zeggen. Ik kan het moeilijk hier zeggen.
Ik maak een soort... vruchtbaarheidsreis.
Een vruchtbaarheidsreis? - Ja, ik zie al...
Nee, maar... - Ik raak maar niet zwanger.
Mijn man en ik houden van elkaar, dus willen we graag een kind.
Is het niet makkelijker om regelmatig te vrijen?
Het lukt ons niet. - Vrijen?
Een kind krijgen. - O ja.
Geef het wat tijd.
Er zijn heel veel vrouwen die het doen.
Het is heel psychologisch. Het hangt van je verleden af.
Vooral... Het is niet makkelijk, wat er in je hoofd omgaat.
Wat is die vruchtbaarheidsreis dan?
Het klinkt gek, maar je moet naar Benares, een heilige stad.
Het is een hindoefeest. Miljoenen bedevaarders baden in de Ganges.
De Ganges is de heilige rivier, er komen drie rivieren samen.
De Ganges ken ik wel. Dat is al iets.
Het idee van zuivering is belangrijk in India.
Je zuivert je ziel, jezelf, je keert terug naar jezelf.
Je wast alle zonden van de wereld weg.
We moeten uit ons lichaam treden.
We treden uit ons lichaam om de reïncarnatie...
Ik zie u kijken. - Ga door.
Nee, ik ben pragmatisch, ja. - Ik snap het.
Er is een vruchtbaarheidsritueel.
Je neemt een kruik, die staat voor Moeder Aarde.
Die vul je in de Ganges.
Dan ga je naar Amma, in het zuiden. - Wat is dat?
Amma is... Amma is... Het is ongelooflijk.
Eén van de grote spirituele leiders. Het is een vrouw.
Stel u God voor, zij is een avatar van God. Ze is 100% heilig.
Iedereen heeft wel iets goddelijks.
Toen ik die opnames volgde, was dat goddelijk.
Muziek is goddelijk, zij is dat 100%.
Ze geeft onvoorwaardelijke liefde. Geen ego, geen verlangen,
ze omhelst 10.000 mensen per dag. Er is ook een mooie anekdote.
Een kinderloze vrouw ging naar Amma.
Ze omhelsde Amma en die zei: Je krijgt een kind.
De gynaecoloog zei: U bent niet zwanger.
Ze ging terug naar Amma: Jawel, je bent zwanger, ik zweer het.
Maar de dokter zag nog niks in haar buik.
De tijd verstreek en na 14 maanden beviel ze.
Dat is een mirakel. Een legende, maar ook een mirakel.
Ja. - Ja, en ik geloof in mirakels.
Kan ze mijn migraine genezen? - Migraine is een peulschil voor Amma.
Ze doet moeilijkere dingen. Je moet er alleen in geloven.
Wanneer stijgt u op?
Ik ga niet met het vliegtuig. Ik heb vliegangst.
Ik ga met de trein. Ik maak de reis zoals de Indiërs.
Ik ga met de trein. Ik wil het echt doen...
Ik wil betalen. Ik wil betalen. - Namaste.
U bent wel erg gemotiveerd. - Ik doe het zoals de Indiërs.
Wat bevalt u aan uw man? - Waarvan ik hou? Ik hou van...
Ik vind dat hij... Hij heeft panache.
Hij is gul, hij is eerlijk, hij is oprecht, hij is zuiver...
Hij haat leugens en hij wil de wereld veranderen.
Is dat genoeg? - Zeker.
Kan hij tegelijk de wereld veranderen en voor u zorgen?
Dat kan. - Een heel karwei.
Een heel karwei. En hij stelt zich vragen.
Ik hou van mensen die zich vragen stellen.
Ik stel me vragen die niemand zich stelt. - Ja? Zoals?
Het zijn vragen die uit het niks komen. Wie bedenkt vooroordelen?
Waarom hebben de afwezigen ongelijk? Hoeveel weegt een weegschaal?
Heel belangrijk.
Waar zaten zwaluwen voor de uitvinding van telefoonkabels?
Waarom kennen we de snelheid van het licht, maar niet van de duisternis?
Dat begint al, hè? - Zo pragmatisch bent u niet.
Aan wie danken we onze laatste ademtocht?
Op welk moment beslist de boemerang terug te keren en waarom?
Dat heb ik me nooit afgevraagd. - Waarom? Het kan u niks schelen.
Daarom. Daarom stelt u zich die vraag niet. Het kan u niks schelen. Mij wel.
Hoe hebt u uw pianiste ontmoet? U hebt me ook naar m'n man gevraagd.
Ja, dat is wel zo eerlijk.
Hoe hebt u haar ontmoet? - Door de trein te missen.
Mag ik? - Ze is voor iedereen.
Bedankt.
U speelt goed. - Ik hoop het. Het is mijn vak.
O ja? - Ja.
Speelt u vaak in stations? - Ja, elke dag.
Ik wilde mijn buren ontlasten.
En als ze het hier goed vinden, stoppen ze, anders lopen ze door.
Dat is in elk geval simpel.
U kunt er ook wat van. - Ik hoop het. Het is mijn vak.
Dat is niet slecht, hè? - Laten we ze op de zenuwen werken.
Dat is leuk, een mooi verhaal.
Ja, mooi, en zeldzaam. - Ja, zeldzaam.
Wordt u vaak verliefd?
Eerlijk?
Heel vaak.
Ik ben eerlijk. - Ja, dat moet u zijn.
Dat is een afknapper. Dan is het minder zeldzaam.
Ik weet het. Het kan gek klinken, maar ik ben verliefd op de liefde.
Ik hou van het gevoel verliefd te zijn. - Ja.
Op alle gebieden trouwens, vrouwen, muziek, groenten, alles.
Ja, groenten...
U wordt niet verliefd op een persoon,
maar op de liefde, u fladdert van de ene naar de andere.
U bedriegt ze dus vast vaak. - Heel vaak.
U bent tenminste oprecht.
Aan u kan men zich beter niet hechten. - Zeker niet.
Alstublieft.
Ik zie u misschien niet meer. Mag ik u kussen?
Ja, natuurlijk.
Het beste. - Voor u ook.
De groeten aan de ambassadeur, Samuel.
Succes. - Bedankt.
En voor uw hoofdpijn... Plet een banaan, pulp van tamarinde en zout. Het werkt.
Goed, dan ga ik naar het ziekenhuis. Tot kijk.
Daar is de luiaard. Niet stoppen.
Ze is aardig. - Ik dacht dat ze nooit zou vertrekken.
Het is mijn schuld. Ik heb haar uitgenodigd.
En je hoofdpijn? - Dat valt mee.
Laat haar kijken.
De bloedklonter kan op elk moment zorgen voor een breuk.
Maak je geen zorgen. - Wacht, wacht...
Operatie?
Dan moet ik meteen terug naar Parijs.
Je mag absoluut niet reizen.
Met de druk in het vliegtuig is dat een heel groot risico.
Hoe langer we praten, hoe meer tijd we verliezen.
Ik heb er geen goed gevoel bij, Rahul.
Als ik iets mankeer, ga ik liever naar Parijs. We vertrekken.
Nog vijf minuten. - Dan wil ik ervan profiteren. Kom.
Wacht... - Het is beter.
Waarom ga je niet bij haar? Je hebt vast niks.
Mr Abeilard?
Ik wou je iets vragen. Mijn eerste wens is ons kind.
Maar zou je Amma ook mijn tweede wens kunnen vertellen?
Ik zal een speciaal verzoek doen.
Wat doe je nu?
Ik kus de hand van mijn vrouw.
Het is goed om de hand van je vrouw te kussen.
Ze is zacht.
Is mijn liefde niet te overweldigend? - Nee, ik... Ik vind het leuk.
Waar ben je nu?
Ik moet mijn vrouw naar het station brengen.
Wat doet u hier?
Ik heb zo'n hoofdpijn dat ik gekozen heb voor... een medicijn voor de ziel.
Mag ik?
Weet u, het is...
U bent wel dapper, hè? - Ja, maar hoe hebt u me gevonden?
Ik heb uw man gebeld. Hij zei dat ik u hier kon treffen.
Stoort het u niet? - Nee, nee.
Nemen we nu de boot? - Ja, en daarna de bus.
Toch geen roeiboot? - Nee, een kleine boot.
Een kleine boot. - Een bootje. Ik weet het niet.
Wat gek om hier te zijn, hè?
Mooi, hè?
Ging u niet naar de dokter met Rahul?
Ja, ja, ik ben gegaan, maar... ik ben vertrokken. Ik was bang.
Ik hou niet van slecht nieuws.
Bent u bang van de dokter? Nog een moederskindje?
Helemaal.
U hebt de jukbeenderen van mijn moeder.
Was uw moeder mooi? - Meer dan dat.
Ze is de liefde van mijn leven.
En uw vader?
Mijn vader heb ik niet zo lang geleden ontmoet.
Hoezo?
Interesseert u dat? Echt? - Ja.
Een slokje, graag. Bedankt. Op uw gezondheid. Pardon.
Excuseer me.
Mensen...
Leve Frankrijk.
Nodigt u vaak zomaar mensen uit?
Nee, dit is de eerste keer. - O ja?
Heel erg bedankt.
Waarom kijkt u zo naar mij? Waarom?
Het is de eerste keer dat ik u zie. - Ken ik u?
Misschien.
Bent u van de politie?
Hebt u iets op uw kerfstok? - Ik begrijp het niet.
Annie Abeilard.
Wie? - Annie, zegt dat u iets?
Een Franse? - Ja.
Ik heb veel Franse vrouwen gehad.
Louise, Martine... - Annie Abeilard.
Een actrice. Zij was actrice
en u acteur. - Ik, acteur?
Ik heb het geprobeerd, helaas.
U had elk een rol bij Ettore Scola, in 1977.
Ja, dat klopt.
Dat was in C'Eravamo Tanto Amati.
We hielden zo veel van elkaar. Mooie film.
En?
En hier ben ik dan.
Ik begrijp het niet.
Annie. Annie. Mijn god.
Kijk naar mij. Nee, je gezicht naar mij. Alsjeblieft.
Niet bewegen. Ik leid.
Niet bewegen.
Kijk naar rechts. Kijk nu naar mij. Niet bewegen. Naar links.
Je bent heel knap.
Eerlijk gezegd was ik knapper dan jij. Dat had je mama meteen begrepen.
Dit is belangrijk, wanneer heeft ze voor het eerst over mij gesproken?
Wanneer?
Dat is... drie maanden geleden.
Net voor ze stierf.
Net voor haar dood. En?
Telkens als ik vroeg wie mijn vader was...
Wat zei ze toen? - Ze zei...
Ze zei: Het is een sukkel. Hoe minder je van hem weet, hoe beter.
Hoe minder je van hem weet, hoe beter voor jou.
Had uw moeder nooit gezegd dat ze zwanger was?
Nee, het was maar een flirt.
Flirts zijn altijd ingewikkeld.
Hebt u uw vader later nog gezien? - Ja, hij logeert bij mij thuis.
Ja? Zo kunt u de verloren tijd inhalen.
Het is mooi, hè? - Zeg eens waar we naartoe gaan.
We steken de Ganges over en dan nemen we de bus.
We gaan naar de Mela.
We baden in de Ganges. Daar wachten tien miljoen mensen ons op.
Ik hoop dat uw hoofdpijn dan zal verdwijnen.
Daarvoor ben ik hier. - Ja.
Hebt u nog hoofdpijn? - Het gaat.
Indrukwekkend, hè, die crematies?
Het zou de snelste manier zijn om te reïncarneren.
We zullen nooit weten waar we vandaan komen en waar we heen gaan.
Daarom moeten we het beste maken van wat we krijgen.
Ja. Ja, dat is waar. - Wanneer zijn we er?
In India weet je wanneer je vertrekt, niet wanneer je aankomt.
Hebt u aspirine bij u?
Aspirine niet, denk ik, maar... Wacht.
Ik heb wel een beetje parfum... - Nee, nee.
Ik heb...
Ik ga kijken wat ik nog heb. Snoepjes? Nee, die heb ik niet meer.
Ik heb niet veel meer. Sorry.
Eén woord van jou... Eén woord van jou en ik vertrek.
Dan laat ik alles achter.
We openen een pannenkoekenhuisje. Nee, nog beter, een naanhuisje.
Hij ziet er goed uit. - Geen Engels, Hindi.
Wat? - Geen Engels. Hindi.
Natuurlijk.
Maar je preekt voor de eigen parochie.
Ik ben het niet met hem eens. - Er zijn twee scholen.
Er is de school van Jean-Charles en...
Ziet u het gebroken hart op de ruit?
Ziet u nu ook al tekens? - Ik kan moeilijk anders.
Wat is een vrouw eigenlijk voor u?
Wilt u dat echt weten? Een geslaagde man.
Ik ben niet met vakantie zonder jou. Het is maar twee dagen.
Ik zit al zes maanden in de studio.
Nee, het is geen weekendje van verliefden.
We zijn hier niet met z'n tweetjes, maar met tien miljoen.
Zij gaat baden in de Ganges.
Ik bel je nog terug. Ik hou van jou.
We zijn een beetje verdwaald.
Ik weet het niet...
Ik zou denken dat het die kant op is, maar...
Welke muziek zou u op zo'n menigte zetten?
Ik zou er niks op zetten.
Of gewoon een man die fluit. Of een harmonica.
Ik sluit af met een piano en Symfonisch orkest.
Dat zou niet slecht zijn.
Waar gaan we naartoe? - De pier, meer weet ik niet.
We moeten daarheen om de Ganges over te steken, waar ze baden.
Ja, schat?
Nee, alles is in orde. Het is ongelooflijk,
het is onvoorstelbaar, irreëel. Het is subliem...
Het is zo'n grote massa, onbeschr?flijk.
Ik maak echt iets machtigs mee.
Hij zit hier bij mij, op de boot. Hij wil jou spreken.
Bedankt. Ambassadeur, gegroet.
Prima, bedankt.
Mijn vriendin kan vroeger aankomen. Kunt u een auto regelen?
Dat is heel aardig van u. Bedankt. Ik geef uw vrouw weer door.
Tot ziens.
Bedankt.
Ja. Ja, ik weet het, maar...
Volgend jaar komen we met de baby.
Ik hoop het, schat. - Ik ook. Ik hou van je.
Tot ziens.
Ja, schat?
Excuseer me, minister.
Gaat het? - Ja, hoor.
Het is wel indrukwekkend.
Ik denk niet dat ik erin ga.
Bent u bang of laf? - Het is duidelijk lafheid.
Ik zou me een schurk voelen die uit is op een koopje.
Ja, dat begrijp ik. - Ik zal wat voorlezen.
'Op sommige plaatsen zit er geen zuurstof meer.
Veel riolen monden erin uit.
Het water bevat 1,5 miljoen bacteriën per centiliter.'
Stop. Ik weet het. Ik heb het gelezen. - Je kunt er wel van drinken.
Ja? - Het is drinkbaar.
Natuurlijk niet, Anna. - Weet ik veel. Ik geloof alles.
De mensen komen zich niet wassen, maar zuiveren.
Die vijftien miljoen Indiërs worden niet ziek. Wat een onzin.
Wat is dat? - En uw hoofdpijn?
Wacht even. Wacht.
Kom hier. Wacht. Wacht. Het is geen probleem.
Wat doe je hier?
Ik ben aan het filmen. - Wat?
Een documentaire over de Mela. - Wij liepen in beeld.
Ja, je liep in beeld. - Dat wil ik niet. Wis het.
Is het goed zo? - Ja, prima. Prettige dag nog.
Wat was er? - Hij maakt een documentaire.
Kom. Weet je waar we kunnen eten?
Wat? - We willen een hapje eten.
Vooruit.
Ik weet niet of je dat al gezien hebt, misschien op foto's of zo.
De sadhoes trachten lichaam en geest te scheiden.
Door zich te concentreren op een bepaald niveau...
Ja, wat dan? - Ze vergeten de pijn.
Dat merk je dan ook.
Je vindt overal fakirs, ze zijn overal.
Verdomme.
Hij is ook geen lichtgewicht.
Dat wil ik ook proberen. Ik heb er zin in.
Dat wil ik zien. - Een uitdaging.
Ik zie u wel.
Ziet u me?
Ik zie u ook. - Ik weet het.
En wat ziet u? - Ik kijk naar u.
Hebt u goed geslapen?
Ik heb geslapen.
Wat bent u aan het lezen? - Ik lees Un + Une.
Dat is een boek... een boek over de mensheid.
Het gaat over hoe een man en een vrouw, hoe Adam en Eva...
hoe hun ontmoeting ertoe leidde dat we nu met zeven miljard zijn.
Het is een boek over meditatie,
het is een boek over geduld en over vasten.
Dat zijn de grote deugden in het leven...
U gelooft die onzin nog ook.
Het is niet erg, u kunt gewoon naast uzelf blijven leven.
Uzelf niet kennen, uzelf voorliegen, mij best.
Sta ik naast mezelf? - Helemaal.
Dit is ik, dat ben ikzelf. - Ik weet niet wie u bent.
U maakt aldoor grappen. - Ik weet niet wie u bent.
Un + Une, dat is eigenlijk...
Wat doet u nu? - Ik neem uw plaats in.
Vooruit dan maar. Hoe is het om mij te zijn? Vooruit.
Niet boos worden. - Doe maar.
Goed, dan zal ik u zijn. - Goed.
Ik ben Anna... - En ik Antoine.
Dan zet ik uw pet op. - En ik neem uw boek.
Ik ga rechtop zitten.
U hangt altijd onderuit, niks kan u wat schelen.
Verveeld. - De ambassadrice.
Verveeld.
Un + Une is een verhaal... Het is een verhaal...
Het is een boek, eerder een ervaring, over altruïsme...
Zo praat ik helemaal niet. - Jawel. Doen we het of niet?
Het is een boek dat gaat over...
Het is interessant, want het gaat over een groep...
mensen van allerlei nationaliteiten. Ze besluiten samen te vasten.
Ze vasten samen om één taal te vinden, die van het hart.
Komen boemerangs terug of niet? Wat maakt het uit?
Bent u acht of zo? Komen boemerangs terug of niet?
En die zwaluwen, uw rotvragen?
Wat deden zwaluwen voor de telefoon werd uitgevonden?
Ik denk dat u gewoon van streek bent omdat u uzelf hebt gezien.
Dat is belachelijk. - En u hoort zichzelf.
Dat is een schok. - Belachelijk.
Het is een schok. - Nee.
Ja. Uzelf zien is moeilijk.
Uw imitatie... - Word wakker, Anna.
Laat mij uitspreken. Uw muziek is goddelijk.
Maar als u uw mond opendoet, is dat een ontgoocheling. Altijd.
U zou beter een hobo hebben dan een mond.
Zo, ja.
Dat vind ik mooi. Poëtisch.
Muziek van de arme. Ik fluit enkel nog. - Het is waar.
Bent u het ermee eens of niet?
Komt hierna nog een andere trein? - Ja.
Daarna is er een boot en daarna zijn we bij Amma.
Dan zijn we bij Amma.
Amma die je omhelst. - Hoe is het met uw hoofdpijn?
Die is er nog en hoort u.
Bent u voor mij gekomen of voor uw hoofdpijn?
Wat wilt u graag horen?
Wat zou u een plezier doen?
Dat weet u wel.
Ik ben hier voor mijn hoofdpijn.
Ja, alles in orde, schat. Waar ben jij?
Waar ben jij? - Ik wacht op mijn bagage.
Nu al?
Ik denk dat er een auto klaarstaat. - Ja, een chauffeur haalt me op.
Dat is dan in orde. Perfect.
Oké, schatje. Tot gauw. Ik hou van jou.
Ik hou ook van jou. Kusje.
Ja, goede reis nog. Ja.
Namaste.
Hou nu op. - Goed, ik hou op.
Beste juffrouw, welkom in India. - Bedankt.
Aardig dat de ambassade me ophaalt. - Dat spreekt vanzelf.
Is de ambassadeur aardig? - Hij is heel aardig.
Heel aardig. Ik heb hem heel graag.
En de ambassadrice? - Ook.
Ik zou meer zeggen, een buitengewone vrouw.
Meneer de ambassadeur?
Het diner in de Russische ambassade wordt een halfuur verlaat.
Ik hoef niet voor 20.45 uur te komen.
Ja, u kunt op het laatste moment komen
en met uw wagen komen, of liever met de chauffeur?
Ik ga met de chauffeur, met mezelf en de chauffeur.
We gaan samen. Bedankt. - Tot kijk, ambassadeur.
Waarom zit ik achterin?
Voor de lol. Het is een grapje dat ik graag af en toe uithaal.
Ik hou wel van een grapje. Zo heb ik mijn vrouw ontmoet.
Excuseer me. Hoe laat gaat de ambassade open?
Om tien uur. - Tien uur?
Ik ben overvallen en ben alles kwijt.
Mijn tas, papieren, paspoort, alles kwijt.
Ik kan zelfs geen koffie meer kopen. - Hebt u alles verloren of is 't gestolen?
Ik weet het niet.
Ik lag te slapen in de trein, ik herinner me niks meer.
Stap in, we gaan een koffie drinken en u legt me alles uit.
Zeker? - Absoluut.
Bent u van de ambassade? - Ja, zoiets, ja.
Hoelang duurt het, een paspoort maken? - We bespreken het rustig.
Mag ik echt instappen? - Zeker.
Goed dan.
Want eigenlijk...
heb ik geen adressen meer, geen telefoon, niks.
Wie bent u precies?
Ik ben de persoonlijke chauffeur van de ambassadeur.
Wat doet u voor de kost? - Ik was lerares. Ik ben lerares.
Welk vak? - Oosterse filosofie,
dat geef ik aan kinderen. - Vandaar de reis naar India.
Ergens wel. Maar India is altijd al mijn passie geweest.
Waar gaan we naartoe? - Tanken,
koffie drinken en dan terug naar de ambassade.
Ik stel u voor aan de ambassadeur.
Ik dacht dat hij chauffeur was. Toen hij zei dat hij ambassadeur was...
was ik al verliefd op de chauffeur.
Mooi verhaal.
Zijn we er nu bijna? - Nee, dan nog een bootje.
Dat duurt niet lang.
Ik heb een nieuwe vriendin.
We zijn al heel close.
Ik hoop dat ze het maken. - Dit is hier normaal.
Wat is dat? - Pindanoten. Er was niks anders.
Hebben we niet wat overdreven?
Wat overdreven?
Alles.
U bent naar het station gekomen. - Weet ik.
Stom van me. Dat had ik niet mogen doen.
Sorry, maar ik heb het gevoel dat u...
de man vergeet met wie u een kind wilt
en ik verneder de vrouw die met me wil trouwen. Dat zit me niet lekker.
Ik weet het niet. Misschien.
Als ik de optelsom maak van alle...
momentjes...
na onze ontmoeting, al die signalen die u uitzendt...
Heb ik signalen... - Ja, Anna.
Welke signalen heb ik uitgezonden?
De Ganges met de natte bloes was wat overdreven.
Ik schaamde me voor de boot naast ons. - Ik was me aan het zuiveren.
Aan het zuiveren. Iedereen is nat in de Ganges.
Ja, ik was nat, zoals al de rest.
Het spijt me. Ik had niet gedacht dat u dat zou zeggen.
Verder ben ik vriendelijk, ik ben beleefd.
Ik glimlach, ik ben een vrouw. Als je als vrouw al een hoer bent...
Dat zeg ik niet. Dat zou ik nooit zeggen. - Het is ook uw schuld. Kijk naar uzelf.
U bent knap, grappig, vrij, u hebt alles.
Wat moet ik dan? - Huil niet.
Ik huil niet, maar wat kan ik doen? We zitten in de problemen, en hoe.
Kijk naar uzelf, u maakt grapjes en laat me lachen. Wat kan ik doen?
Flirts zijn nooit goed, er komt nooit wat van.
Het zou een ramp worden.
Ik heb geen...
Ik heb respect voor u, u ontroert me en ik wil u niet kwetsen.
En mezelf Ook niet. - Bedankt.
Bedankt. Dat raakt me. Misschien heb ik u versierd.
Het was wederzijds.
Als u dan toch zo slim bent, wat nu?
We gaan door. U gaat naar Amma en ik keer terug.
En uw hoofdpijn?
Die is er nog. - Dan moet u wel naar Amma.
Het kan niet anders. U hebt het nodig.
Goed, dan gaan we naar Amma, maar als vrienden.
Wat u net hebt gedaan, is vreselijk. Nu wil ik u nog meer.
Wat u me hebt verteld, is...
Dat is heel sexy.
Dat was niet de bedoeling.
Ik wil dat we sterker uit dit verhaal komen.
Dat klinkt blasé. - Nee, u hebt gelijk.
Nu vind ik u nog leuker. - Dat zijn luxeproblemen.
Het stelt niks voor. Ik geef u de pindanoten. Vooruit. Vertrekken.
Is het een bruiloft of begrafenis?
Een bruiloft, denk ik.
Waar gaan ze naartoe? - Naar Amma, voor de zegen.
We zien ze daar weer.
Ik ben opgegroeid op een boot. - O ja?
Ja, mijn adoptieouders waren schippers.
Ik woonde in een boot op het kanaal. In Frankrijk bezoek ik hen op hun boot.
We zijn er bijna, ja. Goed. Dat is zo lief.
Goed, ik doe hem de groeten. Kusjes. Tot gauw. Dikke kus.
Dat was Samuel. Hij heeft Alice gevraagd te blijven logeren.
Ik denk dat het daar goed gaat.
Dat is vriendelijk.
Dan vlieg ik meteen terug na het bezoek aan Amma.
Het zal moeilijk zijn u aan te spreken als vriend.
We kunnen elkaar tutoyeren. - Goed.
Ben je tevreden? - Ja.
Ben jij tevreden? - Ja.
We leren als vrienden al bij.
Welke muziek zou je op deze boot zetten?
Ik zou een opera kiezen. - O ja?
Absoluut. - Absoluut.
Je schrijft geen opera's. - Wat is filmmuziek?
Wind je maar niet op. - Filmmuziek, dat is opera.
Als Mozart nu geleefd had, had hij filmmuziek gemaakt.
Kijk maar naar Chopin en Rachmaninov. Hun hits werden in de film gebruikt.
Waarover zou de opera gaan? - Vrouwen.
Dat ben ik ze verschuldigd.
Jij zou een opera over vrouwen schrijven. - Ja.
Wat zou je zeggen? - Iets heel eenvoudigs.
Ze hebben negen kansen op tien gelijk.
Ze beginnen altijd bij de tiende. - Ja.
Ik begin je te kennen.
Ik vind het heel moeilijk om je te tutoyeren.
Dat past niet bij onze relatie.
Zeggen: Gaat het met je, of...
Ik heb een idee. - Zeg op.
De derde persoon. Gaat ze naar Amma? - Ze gaat naar Amma. En hij?
Ja, en daarna neemt hij het vliegtuig.
Hij heeft nog altijd hoofdpijn. - Na Amma voelt hij zich beter.
Hallo, de kamer van Mr Abeilard?
Hebt u een afspraak? - Ja.
206, tweede verdieping. - Bedankt.
Leg dat neer, schat. Nee, niet doen...
Hebt u kunnen slapen? - Niet echt, nee.
Dat is normaal.
Het kon ook niet lukken.
Te zware bagage. - Ja.
Het is jammer.
Weet u wat de Indiërs zeggen? - Nee.
Dat het belangrijkste in dit leven het volgende voorbereiden is.
Dit leven is maar een kladje.
Wilt u ontbijten?
Uw droom is zo absurd nog niet. Het had kunnen gebeuren.
Wat afschuwelijk.
Ik ben nooit zo slecht in bed geweest.
Zelfs niet de eerste keer.
Met een andere vrouw is het altijd de eerste keer.
Met wie was uw eerste keer?
De beste vriendin van mijn moeder.
Ze wou dat ik het van de beste leerde.
Paula heette ze. Grote borsten, een hoog niveau.
O ja?
Dat is leuk... een begrijpende moeder hebben.
Ja, het was... Het spijt me. - Ach, hou toch op.
Ik dacht dat we nooit zouden klaarkomen.
Eigenlijk denk ik dat ik slecht begonnen ben.
Nee, het was heel goed. Nee, het begin was goed.
We zijn te braaf geweest.
Misschien.
Het is Samuel.
Neem dan op.
Hallo?
Alles goed? - Dat duurde lang.
Ja, sorry, ik was niet bij de telefoon.
Ik zat op het terras te ontbijten.
Ik heb de hele nacht proberen te bellen. - Echt waar? Ik was uitgeput.
Ik was uitgeput van Amma, ondersteboven.
Ik viel als een blok in slaap en heb de telefoon niet gehoord.
Is het niet goed gegaan... bij Amma?
Het was buitengewoon bij Amma. Zo ben ik nog nooit omhelsd.
En Antoine? - Hoezo?
Heeft Amma hem kunnen... verlichten? Zijn hoofdpijn wegnemen?
Ik denk van wel, ja. - Is hij bij jou?
Ja. Wel, hij is in zijn kamer. Hij is hier niet. Hij...
Ik kom vanavond naar huis, denk ik.
Welke trein? - Ik neem het vliegtuig.
Heb je geen vliegangst meer? - Na Amma ben ik nergens bang voor.
Keert Antoine samen met jou terug? - Geen idee. Ik zit niet in zijn hoofd.
Ik wacht je op aan de luchthaven. - Goed.
Ik laat je weten wanneer ik land.
Wat hoor ik? Welke muziek?
De pianostemmer stemt de piano.
Goed dan...
Het beste. - Ja, oké.
Het beste. Tot gauw. Kus.
Hebt u er spijt van? - Nee. Ik heb zelfs geen spijt.
Ik wou het.
En u?
Ik heb er spijt van dat ik zo slecht was.
En dan? U was niet slecht. We waren met z'n tweeën.
Misschien waren we niet vrij in ons hoofd.
Onbewust wilden we misschien dat het slecht zou zijn.
U was slecht voor uzelf, niet voor mij.
Het wordt moeilijk uit te leggen dat het een flop was.
Vertelt u het hem? - Ja.
Ja, ik vertel het hem.
Dat doe ik liever. Dan vergeeft hij me misschien makkelijker.
En u?
Nee.
Dat wordt niet makkelijk. - Te makkelijk.
Neem dan op.
Ik heb ook opgenomen. Neem op.
Jawel, vooruit.
Alles in orde? - Ze zorgen heel goed voor me.
Is het beter met je hoofd?
Ja. Ik weet niet of het door Amma komt, maar het is beter.
Dat is goed nieuws. Die Amma is geweldig.
Kom je naar de luchthaven? - Natuurlijk.
Goed.
Is op de ambassade logeren een goed idee?
Ze zijn zo vriendelijk. Hij zou zich beledigd...
Ze... De ambassadeur zou zich beledigd voelen.
Goed dan. Tot straks. Kus.
Dit is echt wel een klucht.
Wij allemaal samen op de luchthaven...
Dat was mooi.
Wat was dat? - Romeo en Julia... Julia en Romeo.
Het thema van de film van Rahul. Het is van Antoine.
Toch is het mooi. - Ja, dat is waar.
Je denkt altijd dat het anderen overkomt.
Of in het theater.
We moeten een plotwending bedenken.
Waar had u aan gedacht?
De eer redden... - De eer? Van wie? Van wat?
De eer redden van...
Wat? Washington.
Luister, zeg de premier over tien minuten terug te bellen.
Ik haal mijn vrouw op aan de luchthaven.
Maar dit is geweldig.
Bedankt. Bedankt.
Alles goed? - Ja. Met jou?
Dag, Samuel. Dit is Alice. - Aangenaam. Anna.
Drinken we een koffie? - Goed.
We gaan daar zitten.
Hoe is het gelopen met Amma?
Dat is... Dat is eigenlijk niet uit te leggen, hè?
Ja. Ze omhelst wel twaalf, vijftien uur aan één stuk door mensen.
Eerst sta je er wantrouwig tegenover. Dan wordt het gewoon mooi.
Magisch. Ze geeft liefde. Ze heelt je wonden.
Het is waanzin, echt...
Ze lijkt wel een klein meisje. Ze geeft alleen maar.
Vrijgevigheid en zuiverheid. - En hoe is het met uw hoofdpijn?
Die is weg. - Ongelooflijk.
Het is natuurlijk nog vroeg om te weten of je zwanger bent.
Ja, toch wel.
Alhoewel... met Amma... - Weet je maar nooit. Een mirakel.
Met Amma weet je maar nooit.
Voor mij werkt het. Ik word genoemd voor Washington.
Dat is geweldig. Bravo. - Is Washington de top?
De absolute top. - Voor ambassadeurs.
Daar wil ik wel wonen.
Zouden jouw opnames in New York niet langer duren?
Waarom heb jij de filmset zo snel verlaten?
Dat zei ik toch, ik had frisse lucht nodig.
Er moest nog gemixt worden, dat kunnen Rahul en Laurent.
Goed, luister, ik zal het kort houden.
Jullie wilden je batterijen opladen en ik heb de indruk
dat de resultaten de verwachtingen ver overstijgen.
Ja? - Ja.
Je weet dat ik je heel de nacht heb proberen te bellen.
Vergeefs.
Je zet je telefoon nooit uit, dus was ik meteen ongerust.
Ik heb het hotel gebeld en ze verbonden me door met je kamer.
Er werd niet opgenomen, dus maakte ik uw vriendin wakker.
Ik heb haar gevraagd u te bellen, maar ook u nam niet op.
Dus waren we dubbel zo ongerust. Het kon niet erger worden,
dus vroeg ik haar een glas te drinken, dan twee en drie.
We hebben veel gepraat, we hebben ons alles voorgesteld en nog veel meer.
We waren heel gespannen, heel ongerust, heel ongelukkig zelfs.
Alice ging naar de piano.
Van Chopin naar Mozart, met een omweg via Ravel...
begon ik het gezelschap van uw vrouw steeds meer te waarderen.
In een moment van onoplettendheid of wanhoop, ik weet het niet,
besloot ik haar te kussen. De kus bleef duren.
Toen we wakker werden,
besloten we dat het slimmer was jullie alles te vertellen,
om het jullie makkelijker te maken, of moeilijker.
De waarheid haalt het altijd, dat is zeer vervelend.
Brengt dat u aan het lachen? U bent nooit serieus.
Goed. Alice, ben je bereid me mijn misstappen te vergeven?
Nee. Dat kan ik niet.
Sorry, maar dat kan ik niet.
Je hebt me net een dienst bewezen.
Vergeef jij het mij?
Pardon? - Vergeef je het mij?
Nee.
Zullen we maar open en bloot zijn?
Ik denk dat er gisteren genoeg bloot geweest is.
Ik vertrek, mijn muziek afmaken.
Ga je met me mee?
Nee?
Goed dan. Gaan we als vrienden uiteen? - We gaan uiteen.
Ik wil u bedanken. U hebt mij Ook een dienst bewezen.
Het was me een genoegen. - Ons ook.
Waarom is liefde de enige remedie voor de pijn die ze veroorzaakt?
Het spijt me.
Ik had je zoiets nooit mogen aandoen. Ik hoop dat je me ooit zult vergeven.
Je bent geweldig en ik heb het verpest.
Mag ik je vertellen wat er echt gebeurd is?
Nee, dat kan ik me wel voorstellen. - Niet waar.
Stel jij je ooit vragen waarin niemand geïnteresseerd is?
Hoeveel weegt een weegschaal? Wanneer keert een boemerang terug?
Wat is de snelheid van duisternis?
Waar zaten zwaluwen voor de telefoon werd uitgevonden?
Weet u het?
Dat fascineert me allemaal. Die vragen zijn essentieel.
Die vragen moet je je stellen. De rest is saai.
De rest kan de pot op, want het leven is saai.
Ik weet niet wat ik wil, ik weet niet wat ik verlang.
Bedankt voor alles. Bedankt dat je mijn leven gered hebt.
Ik... Ik weet het niet meer. Dat is alles.
En... aangename kennismaking.
Ik hield van jou.
Alstublieft...
Blijf nog even.
Moest u die dingen zeggen? U weet dat er niks gebeurd is.
We hadden het kunnen doen. Moeten doen.
U wou uw eer redden. - Die kan me wat.
Bent u het al vergeten?
Alleen het beste kun je vergeten. - Ja, ik ken Marcel Aymé ook.
Wat is 't verschil tussen man en vrouw? - Geen idee.
Dat is de vrouw.
Ik vertrek.
Ik ga naar Amma. Tot ziens.
Hallo?
Ja, meneer de minister.
Bedankt, meneer de minister.
Dankzij u ben ik de gelukkigste man op aarde.
Bedankt, meneer de minister.
Goedendag. - Dag. Vanwaar komt u?
New York. - Mag ik uw handtekening?
Ja. Voor wie is het? - Solenne.
Ik vond de muziek van Julia en Romeo geweldig.
Dat is al even geleden.
Mag ik mijn paspoort? Bedankt. - Bedankt.
Tot ziens.
Ik ga mijn tas halen. Wacht daar. Mijn tas. Ben je met de auto? Ik kom.
Nee, Antoine, kom eraf. Wat doe je?
Elsa. - Antoine, kom eraf.
Het is niet grappig. Kom eraf. Antoine, kom eraf.
Antoine, kom eraf. Dat is gevaarlijk.
Kom meteen naar hier. Antoine. Kom eraf. Antoine.
Kom meteen hier. Mama is helemaal niet blij.
Wat is dat? Nee, niet lachen. Mama is niet blij. Antoine, kalmeer.
Hou daarmee op.
Hallo.
Alles goed? - Ja. En met u?
Wat doet u hier? - Ik kom uit Home.
En u? - Uit... Uit New York.
Dat is lang geleden.
Hebt u weer filmmuziek gemaakt? - Ja, ik kan niks anders.
Geen vliegangst meer? - Nee, geen angst.
Is het al beter met uw hoofd? - Ja, dat gaat.
Dit is mijn beste vriendin... Haar dochter...
En mijn zoon, Antoine. Zeg je gedag? - Hallo.
Kom, kinderen, we gaan snoep kopen. Kom.
Dan heeft het gewerkt.
Ja, het heeft gewerkt.
Aan de andere kant.
Lang geleden, hè? - Pardon?
Dat is lang geleden. - Ja.
Hebt u uw haar laten knippen?
Hoe oud is hij?
Hij is vier jaar.
Was het goed in New York?
Ja, dat is altijd...
Dat is altijd heel leuk.
Woont u in Parijs? - Ja, met papa. Daar is hij, trouwens.
U krijgt hem te zien.
Kom, kom. - Het is die dinosaurus daar.
Hallo. Hallo, jongen.
Alles goed? - Prima.
Dit is Anna. Mijn vader. Haar vriendin en de kinderen.
Was je niet alleen in New York?
Ik vertrek alleen en kom terug met een gezin. Dat ken jij wel.
Ik heb die film van Rahul nooit gezien. - Julia en Romeo?
Hij staat op het internet. - Oké. Dan zie ik hem binnenkort.
Waar staat de auto? - Daar.
Goed...
Tot ziens.
Kinderen, zeg gedag. Antoine. Zeg je gedag?
Dag, meneer. - Dag.
Dag, meneer.
Kom hier, schat. Kom. Geef me een kus.
Ben jij mijn liefje?
UITVERKOCHT
Wacht, schat.
Papa, mama, zijn jullie thuis? Ga de trap maar ai.
Ja? Alles goed? Ja. Ik kom net van de luchthaven.
Goed. Goed, schat.
Ja. Ik zou liever morgen afspreken, als je het goed vindt.
Nee, ik wil je niet van streek maken. Oké. Ik hou Ook van jou.
Alles goed?
Ik ben in Parijs.
Ik ben een dag eerder klaar. Papa is bij mij.
Zullen we vanavond afspreken?
Mama, wat is Julia en Romeo?
Een liefdesverhaal dat heel slecht afloopt.
Wat is een liefdesverhaal?
Als twee mensen van elkaar houden, maar toch ruziemaken.
Loopt het daarom altijd slecht af?
Wie is dat, mama? - Ik weet het niet. Ga jij kijken?
Wie is het?
Antoine, wie is het?
Het is de meneer van de luchthaven, met een boeket.